اظهارات دیروز معاون پرستاری وزارت بهداشت نیز ناظر بر همین موضوع
بود و او نیز بر این نکته تاکید کرده مطالبات معوقه این قشر به به نقظه جوش
و بحران رسیده است. این اتفاق و فرایند اعتراضات این قشر نمای دیگری در
حوزههای کارگری و تولید کشور دارد که بد نیست به آنها نیز رسیدگی شود.
همانگونه که پرستاران در روزهای گذشته بر موضوع تعرفههای پرستاری و
اضافهکاریهای این قشر تاکید کردهاند و خواستار حمایتهای معیشتی هستند،
هزاران کارگر در ایران با مشکلات معیشتی ناشی از تورم و کاهش قدرت خرید دست
و پنجه نرم میکنند. این نمای جدید از پرستاران، همان سکانس از
خواستههایی است که کارگران بخشهای تولید کشور نیز داشتهاند، اما مورد
توجه قرار نگرفته است. روز دوشنبه در رصد رسانهها اظهارات خاندوزی، وزیر
اقتصاد از چشمم گذشت. او در یک مصاحبه با تسنیم، خبرگزاری اصولگرا و نزدیک
به دولت رئیسی اعتراف دیرهنگامی را به نمایش گذاشت که بسیار رنجآور بود،
بخصوص برای قشر کارگر و دهکهای درآمدی پایین جامعه. او در این مصاحبه به
صراحت از اختلاف خود با سازمان برنامه و بودجه وقت، پرده برداشت و گفت که
اصلاحات اینچنینی با توجه به تابآوری اقتصادی مردم درست نبود و باید به
ابعاد مختلف این جراحی اقتصادی( جراحی بیثمر) توجه میشد.یاد روزهایی
افتادم که جامعه کارگری به دلیل مخالفت با حذف ارز ترجیحی مورد غضب و
انتقاد دولت مواجه شده بود و گفته میشد کارگران متوجه نیستند که این ارز
ترجیحی چقدر از جیب مردم به رانتیها تزریق میکند. بعد از چند ماه از
اجرای طرح تحول اقتصادی دولت رئیسی در اردیبهشت ۱۴۰۱ همه چیز روشن شد.
افزایش تورم ۴۰۰ قلم کالای مهم و کاهش شدید قدرت خرید مردم در کنار افزایش
مزد ۵۷ درصدی که فقط منت آن بر سر کارگران ماند، ماحصل تمام عملکرد تیم
اقتصادی دولت بود. این روایت از آن جهت مهم است که امروز نیز به واسطه همان
شوکدرمانیهای بعد از یک دوره سخت کرونایی با مطالباتی همچون پرستاران رو
به رو هستند. افزایش مزد نامتناسب با تورمهای بالای ۴۰ درصد، امنیت شغلی
به محاق رفته کارگران، فشار اجاره مسکن که بخش بزرگی از مزد را میبلعد و
افزایش خروج کارگران از بخشهای تولیدی و صنعتی، نمای دیگری از مطالباتی
است که این روزها پرستاران برای آن دست به اعتراض زدهاند. بنابراین باید
اینطور نتیجه گرفت که مطالبات صنفی اقشار مختلف جامعه زمانی به اعتراضات
گروهی تبدیل میشود که زمان طلایی برای پاسخ به آنها مورد توجه قرار نگرفته
باشد. از این روست که رسیدگی به درخواستهای صنفی با توجه به تخصصی بودن و
پیچیده بودن خواستهها هم نیازمند استفاده از زمان است و هم در گرو اراده
دولتی برای پاسخگویی. روز گذشته معاون پرستاری وزارت بهداشت نکته مهمی را
مورد اشاره قرار داد، اینکه مطالبات پرستاران در بخشهایی مزمن شده و
رسیدگی به آنها باید نیازمند توجه سران قواست./عصر رسانه