کد خبر: ۳۲۸۴۹۸
تاریخ انتشار: ۱۰:۰۰ - ۲۰ تير ۱۴۰۲ - 2023July 11
نخبگی نه یک آمار بلکه یک تکاپو و اثرآفرینی در محیط است. تصور بسیاری از نخبه‌بودن، معدل بالای 19 است؛ درحالی‌که ما نخبگان پایین ۱۵ داریم. اما چرا و چگونه چنین فردی نخبه است؟
شفا آنلاین>سلامت>«این نعمت از خدا‌ست، در قبال آن مسئولیت دارید و آن مسئولیت این است که این نعمت را در جای خودش مصرف کنید.» جمله‌ای که رهبر انقلاب در دیدار نخبگان علمی جوان، سال‌۹۵ ‌مطرح کردند.

نخبگی نه یک آمار بلکه یک تکاپو و اثرآفرینی در محیط است. تصور بسیاری از نخبه‌بودن، معدل بالای 19 است؛ درحالی‌که ما نخبگان پایین ۱۵ داریم. اما چرا و چگونه چنین فردی نخبه است؟ در تعریف رهبر انقلاب اینگونه آمده است: «اکنون شاخص ارزیابی استادان و نخبگان، تعداد مقالات است درحالی‌که باید موضوع حل مسئله را شاخص ارتقا قرار داد.» بنابراین قدرت حل مسئله و تأثیرگذاری شاخص اصلی نخبگی به‌حساب می‌آید که می‌توان گفت آنچه سبب غفلت مسئولان از نخبگان است، مفهوم‌نشناسی نخبگی است. آنها در آمارها به‌دنبال نخبگان می‌گردند. در این صورت بی‌توجهی به نخبگان پیامدهای جبران‌ناپذیری دارد؛ چراکه آینده ملت‌ها بستگی به تعاملِ با نخبگان‌شان دارد. نخبگان با تصمیمات صحیح و پیش‌بینی‌های به‌موقع، می‌توانند کشور را از چالش‌ها نجات دهند و این مستلزم حضور آنان در جایگاه‌های مدیریتی و دولتی است؛ از این‌رو فاصله‌های بین نخبگان و حاکمیت باید به حداقل برسد. اگر نخبگان در جایگاه خود به‌کارگیری نشوند و از ایده‌های آنها استفاده نشود، به‌تدریج دلسرد شده و تعلق‌ ملی خود را از دست می‌دهند و در نهایت پدیده هجرت، ایده می‌شود. در این رابطه بابک نگاهداری، رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس، مطرح می‌کند: «میل به مهاجرت به شرکت‌های دانش‌بنیان و حتی دانش‌آموزان مقطع دبیرستان هم رسیده است». رهبر انقلاب نتیجه غفلت را اینگونه بیان می‌کنند: «وقتی ملتی از توانایی‌های خود غفلت کرد، غارت او آسان می‌شود.» در اهمیت غفلت‌نکردن از امکانات و دارایی‌ها همین بس که خداوند حکیم در آیه‌۱۰۳ سوره نساء برای غافلگیر‌نشدن مسلمانان دستور نماز خوف را تشریع می‌کند؛ بدین معنی که خداوند در کیفیت نماز تغییر و تشریع صادر می‌کند.

مهم‌ترین راهکار غفلت‌نکردن «مطالبه‌گری» است. اگر به نخبگان عادت و جسارت مطالبه‌گری بدهیم و برای آنان سهمی در اداره امور قائل شویم، ایده‌ها و خلاقیت‌های آنان در جهت رفع مشکلات جامعه قرار می‌گیرد. در این‌صورت از شکوه‌ها و تیزگویی‌های نخبگانی نهراسیم و خطاب آنان را راه‌حل بدانیم نه چیزهایی دیگر، همچنین مسئولیت‌پذیری نسبت به نعمت نخبگی نه‌تنها متوجه نخبگان که متوجه مسئولان است. می‌توان با رفع دغدغه‌های شخصی‌شان، آنها را بر موضوعات علمی و پژوهشی متمرکز کرد و با تعامل صحیح با این استعدادها، کشور را از بحران‌ها رها کرد.علی کردانی- پژوهشگر/ همشهری
نظرشما
نام:
ایمیل:
* نظر: