محققان در این کار تحقیقاتی خود نزدیک به ۵۰۰ نفر را مورد تصویربرداری توموگرافی گسیل پوزیترون قرار دادند تا از این طریق بتوانند سطوح ذخیره آمیلوئید مغز را مورد ارزیابی و سنجش قرار دهند. آنها این آزمایش را مجددا دو سال پس از انجام نخستین تصویربرداری تکرار کردند.
تجزیه و تحلیل های ژنوم گسترده، منجر به شناسایی گونه های ژنتیکی مرتبط با میزان تجمع پلاک در طی این دو سال شد. تخمین های علمی انجام شده پیشین نشان می داده که APOE e۴ با میزان بیشتر ایجاد پلاک مرتبط است . با این حال ، محققان از کشف متغیر ژن IL۱RAP شگفت زده شدند چرا که این ژن در تجمع آمیلوئید نفوذی مستقل و قوی داشته است.
«ویجی رامانان»، از پژوهشگران فوق دکترای دانشکده پزشکی دانشگاه ایندیانا امریکا که در این پروژه تحقیقاتی همکاری داشته، در رابطه با این ژن تازه کشف شده می گوید: «شناسایی ژن IL۱RAP یکی از قابل توجه ترین یافته های ما بوده است چرا که این ژن نقشی محوری در فعالیت میکروگلیا، سلول های سیستم ایمنی بدن بازی می کند که به عنوان سیستم دفع زباله مغز فعال بوده و تمرکز تحقیقات سنگین در انواع بیماری های عصبی را برعهده دارد.»