به گزارش شفا آنلاین:افراد فعال جنسی بین 20 تا 35 سال در معرض بیشترین خطر ابتلا به سیفلیس هستند، (اگرچه در موارد نادری می توان از طریق غیر جنسی منتقل شود). افراد مبتلا به سیفلیس اغلب از عفونت خود آگاه نیستند زیرا ممکن است هفته ها طول بکشد تا علائم ظاهر شوند. در این مدت، آنها می توانند ناخواسته بیماری مقاربتی را به دیگران منتقل کنند.
دانستن اینکه بثورات سیفلیس چگونه به نظر می رسد می تواند به شما کمک کند تا قبل از اینکه دیگران تحت تأثیر قرار گیرند، به دنبال تشخیص و درمان اولیه باشید.
سیفلیس یک بیماری مقاربتی است که توسط باکتری به نام ترپونما پالیدوم ایجاد می شود. عفونت چهار مرحله مشخص دارد که به آنها فاز اولیه، ثانویه، نهفته و سوم می گویند. در طی برخی از این مراحل، بثورات و زخم ها می توانند در قسمت های مختلف بدن ظاهر شوند.
در مرحله اولیه سیفلیس، یک یا چند زخم صاف و سخت که شانکر نامیده می شود ممکن است در محلی که باکتری وارد بدن شده است، مانند آلت تناسلی، دهان، واژن یا مقعد ایجاد شود. این علائم اغلب در عرض سه هفته پس از قرار گرفتن در معرض T. pallidum رخ می دهد، اما می تواند در عرض 10 تا 90 روز ایجاد شود.
در مرحله ثانویه، یک بثورات بدون خارش ممکن است بین دو تا 12 هفته پس از ایجاد شانکر ظاهر شود و در برخی موارد ممکن است قبل از بهبود زخم ایجاد شود.
در برخی موارد، افراد دچار زخم های کوچک و پر از چرک در غشاهای مخاطی دهان، اندام تناسلی یا مقعد می شوند. همچنین ممکن است رشد بافت مرطوب و زگیل مانند روی غشاهای مخاطی به نام کندیلوم لاتا وجود داشته باشد.
بدون درمان، فرد مبتلا به سیفلیس به مرحله نهفته (خفته) عفونت می رسد اما بدون هیچ علامتی بیماری او پیشرفت میکند. مرحله نهفته می تواند سال ها طول بکشد و برای برخی افراد ممکن است بیشتر از این مرحله پیشرفت نکند.
بین 15 تا 40 درصد از افرادی که به طور پنهان آلوده می شوند، پس از آن به سیفلیس سوم، پیشرفته ترین مرحله عفونت می رسند.
در طی این مرحله، سیفلیس می تواند باعث عوارض جدی مغز، نوروسیفلیس چشم ها (سفلیس چشمی)، گوش ها (سیفلیس اوتیک)، قلب (سیفلیس قلبی عروقی) و سایر اندام ها شود. بدون درمان تهاجمی، حدود 10 درصد از افراد مبتلا به سیفلیس نوع سوم خواهند مرد.
یکی از عوارض شایع سیفلیس ثالثیه وضعیتی به نام سیفلیس لثه ای است. مشخصه این امر ایجاد یک زخم نرم و تومور مانند است که از بافت های نکروزه (مرده) تشکیل شده است. اگرچه لثه ها نسبتاً بدون درد هستند، اما می توانند به تدریج بافت های اطراف را از بین ببرند و گهگاه به اندازه کافی عمیق شوند که به استخوان آسیب برساند.
افراد مبتلا به سیفلیس سوم عفونی نیستند و نمی توانند عفونت را به دیگران منتقل کنند.
شرایط و بثورات دیگری نیز وجود دارد که می تواند با سیفلیس اشتباه گرفته شود. این موارد عبارتند از:
در صورت تجربه هر یک از حالات زیر به پزشک خود مراجعه کنید:
سیفلیس معمولا با آزمایش خون تشخیص داده می شود. گاهی آزمایش مایع نخاعی انجام می شود. اگر آزمایش خون مثبت باشد، ممکن است آزمایش دومی وجود داشته باشد تا تایید کند که باکتری سیفلیس است.
سیفلیس با آنتی بیوتیک هایی مانند پنی سیلین درمان می شود. درمان سیفلیس نیز شامل:
سیفلیس یک بیماری مقاربتی است که می تواند باعث ایجاد بثورات و زخم در مراحل مختلف عفونت شود. در مرحله اولیه، می تواند باعث ایجاد زخم بدون درد به نام شانکر شود که معمولاً در دهان، اندام تناسلی یا مقعد است.
هفتهها بعد، راش مرحله ثانویه میتواند ایجاد شود که کف دستها، کف پا و سایر قسمتهای بدن را درگیر کند. همچنین ممکن است زگیل مانند روی غشاهای مخاطی وجود داشته باشد.
در مرحله سوم، زخم های تومور مانند به نام آدامس می توانند روی پوست
ایجاد شده و به استخوان های زیرین گسترش یابند. آدامس همچنین می تواند در
مغز، قلب، ماهیچه ها و سایر اندام های داخلی ایجاد شود./سلامت نیوز