وی در تعریف سواد سلامت عنوان کرد: سواد عمومی را با سواد نوشتاری، سواد پرکردن اسناد، فرمها و سواد محاسبات میسنجند اما سواد سلامت به معنای توانایی فرد در فهم و پردازش اطلاعات حوزه سلامت است تا بتواند تصمیم مناسبی در حوزه سلامت بگیرد. هر چه سواد عمومی بیشتر میشود انتظار داریم سطح سواد سلامت نیز ارتقا یابد.
معاون طرح و برنامه سازمان غذا و دارو اظهار کرد: طبق مطالعات انجام شده در آمریکا، سطح سواد سلامت 14 درصد مردم پایین تر از سطح پایه این سواد است، سواد سلامت 22 درصد آنان در حد ابتدایی، 53 درصد در حد متوسط است و فقط 12 درصد آنان از سطح سواد سلامت خوبی برخوردارند.
وی یاد آور شد: اگر سواد سلامت نباشد نمیتوان از بیماریها پیشگیری کرد. افرادی که سطح سواد سلامت پایین تری دارند از خدمات اورژانس بیشتری استفاده میکنند؛ چراکه شرایط استفاده از خدمات اورژانسی را نمیدانند.
وی تصریح کرد: الگوهای استاندارد مطالعاتی در زمینه اقتصاد سلامت در کشور وجود ندارد اما مطالعه ای در سال 2007 در ایران نشان داد که بیش از 56 درصد مردم در چهار استان کشور از سطح سواد سلامت قابل قبولی برخوردارند و حدود 30 درصد نیز سواد سلامت مناسبی ندارند که ارتباط تائید شده ای با شاخصهای دموگرافیک (جمعیت شناختی) دارد و با انجام برخی مداخلات میتوان سطح سواد سلامت مردم را بالا برد.
این مقام مسئول در سازمان غذا و دارو اضافه کرد: طبق برآوردهای بین المللی در مناطقی که اقلیتها و نژادهای دیگر زندگی میکنند، اختلاف بین سطح سواد سلامت افراد بیشتر میشود که در ایران این تفاوتها بیشتر بین مناطق شهری و روستایی مشاهده میشود.
پیرویان اضافه کرد: مطالعات نشان میدهد که برخی از بیماران اصلا نمیدانند بیماری آنان چیست و بنابراین نمیتوانند به توصیههای پزشکی و دارویی عمل کنند، این مسئله در نظام سلامت ما مغفول مانده است به آن معنا که به همه بیماران با یک زبان، اطلاعات میدهیم درحالیکه سواد سلامت همه آنها یکسان نیست؛ اگر به این مسئله توجه شود از هزینههای بعدی پیشگیری خواهد شد.
وی ادامه داد: به عنوان نمونه برخی از مبتلایان به دیابت نمیدانند که قند خون نرمال چه اندازه است یا اگر کنترل نکنند دیابت چه تاثیری روی کلیه و سیستم عصبی آنان خواهد داشت.
معاون طرح و برنامه سازمان غذا و دارو گفت: افرادی که سواد سلامت آنان نقص دارد بیشتر از دیگران تمایل به بستری شدن دارند.
پیرویان، تصریح کرد: میتوانیم مداخلات موثری در سواد سلامت ایجاد کنیم که در خروجی نظام سلامت موثر باشد؛ اطلاعات منتقل شده به بیماران باید قابل فهم باشد و ساختار ارتباطات بین پزشک و بیمار نیاز به اصلاح دارد.