به گزارش شفا آنلاین:دیابت یکی از عوامل اصلی ناتوانی جنسی است که حدود ۵۰ درصد موارد را شامل میشود. این بیماری با آسیب رساندن به اعصاب و رگهای خونی، توانایی نعوظ را کاهش میدهد.
بیماریهای عروقی نیز نقش مهمی در بروز اختلال نعوظ دارند. تصلب شرایین جریان خون به اندامهای تناسلی را کاهش میدهد و دستیابی و حفظ نعوظ را دشوار میسازد. فشار خون بالا و بیماریهای قلبی-عروقی نیز تأثیر منفی بر عملکرد نعوظ دارند.
اختلالات هورمونی، مانند کاهش سطح تستوسترون، از دیگر عوامل ناتوانی جنسی هستند. این هورمون مسئول بسیاری از عملکردهای بدن از جمله عملکرد جنسی است. همچنین، بیماریهای روانی مانند افسردگی، اضطراب، استرس و عدم اعتماد به نفس میتوانند منجر به ناتوانی جنسی شوند، زیرا عملکرد جنسی به عوامل روانی و جسمی وابسته است.
علاوه بر این، اعتیاد به الکل، بیماریهای مزمن ریوی، بیماریهای کلیوی و اختلالات سیستم عصبی (مانند بیماری پارکینسون) نیز میتوانند باعث ناتوانی جنسی شوند. برخی داروهای مورد استفاده برای درمان فشار خون یا افسردگی نیز ممکن است اختلال نعوظ ایجاد کنند.
دکتر گونچیکوف تأکید میکند: ناتوانی جنسی میتواند ناشی از طیف گستردهای از بیماریها و شرایط باشد. به طور کلی، اگر مردی با این مشکل مواجه شود، باید به پزشک مراجعه کند تا علت آن مشخص و درمان مناسب تجویز شود. در اکثر موارد، این مشکل با تغییر سبک زندگی، درمان بیماری زمینهای و بازیابی اعتماد به نفس در رابطه جنسی قابل درمان است.