– تکنیک توقف-فشاری: شامل توقف تحریک و فشار به ناحیه سر آلت برای کاهش تحریک و ادامه فعالیت بعد از کاهش تحریک.
– تکنیک سایش-پریدن: شامل تمرین بر روی ایجاد تاخیر در انزال از طریق کنترل بهتر تحریک.
– مهارکنندههای بازجذب سروتونین (SSRI): مانند دوز اگزاپرام و پاروکستین که میتوانند به افزایش زمان انزال کمک کنند.
– داروهای موضعی: کرمها یا اسپریهای بیحسکننده که میتوانند حساسیت آلت را کاهش دهند.
– مشاوره جنسی: برای بررسی مسائل روانی و عاطفی که ممکن است بر روی زودانزالی تأثیر داشته باشد.
– درمان شناختی-رفتاری: برای کمک به مدیریت اضطراب و استرس مرتبط با عملکرد جنسی.
– کاهش استرس: تکنیکهای آرامشبخشی و کاهش استرس میتواند به بهبود عملکرد جنسی کمک کند.
– ورزش منظم: بهبود کلی سلامت جسمی و روانی میتواند تأثیر مثبتی بر عملکرد جنسی داشته باشد.
مشاوره با پزشک یا متخصص بهداشت جنسی برای انتخاب مناسبترین درمان بر اساس وضعیت فردی توصیه میشود.