شفاآنلاین »خانواده» برخی از افراد تا زمانی که اقدام به بارداری نکنند از مشکلات ناباروری خود بی اطلاع هستند. کسانی که از قبل آگاه هستند ممکن است قبل از برنامه ریزی برای بچه دار شدن به همسر خود در مورد مسائل و مشکلات مربوط به باروری خود بگویند.
به گزارش شفاآنلاین تصمیم گیری در مورد اینکه چه زمانی و چگونه به همسرتان بگویید ممکن است سخت ترین بخش برای شما باشد. قبل از شروع مکالمه باروری این موارد را در نظر داشته باشید:
فاش کردن اطلاعات خصوصی برای کسی که به تازگی با او قرار ملاقات را آغاز کرده اید می تواند مشکل باشد. به طور مشابه، به اشتراک گذاشتن رازهای خود پس از ازدواج می تواند منجر به بی اعتمادی شود. اطمینان حاصل کنید که در رابطه خود قبل از اینکه مکالمه "من در باروری مشکل دارم" را بازگو کنید، اعتماد و صداقت ایجاد کرده اید. اطلاع ندادن به شریک زندگی خود در مورد مسائل باروری باعث می شود که او بر چالش های پیش رو نتواند غلبه کند.
تمام جزئیات ممکن در مورد وضعیت خود را بیاموزید، احساس قدرت کنید و وضعیت باروری خود را پیگیری کنید. توصیه می کنیم برای بررسی ذخیره تخمدان خود از تست های باروری ساده در خانه استفاده کنید. با همسرتان، در مورد گزینه های مشاوره صحبت کنید یا از آنها بخواهید که شما تا کلینیک باروری همراهی کنند.
قبل از شروع مکالمه، به مکانی فکر کنید که در آن احساس آرامش کنید و بتوانید متمرکز بمانید. از فضاهای شلوغ یا مکان های اجتماعی که در آن افراد زیادی وجود دارد (مانند پارک ها و رستوران ها) خودداری کنید.
توجه دو طرفه و کامل و بدون هرگونه حواس پرتی، گفتگو را معنادارتر می کند.
ناباروری موضوع حساسی است و صحبت در مورد آن باید در زمان مناسب انجام شود. قبل از اینکه شریک زندگیتان به یک رویداد مهم برود، قبل از اینکه در امتحان شرکت کند، یا اگر در وضعیتی تغییر یافته است، صحبت را مطرح نکنید.
اگر شریک زندگی شما از نظر عاطفی تحت تأثیر قرار گیرد، ممکن است تفکر و واکنش او نیز تحت تأثیر قرار گیرد. بهتر است قبل از بیان این موضوع همه جوانب را در نظر بگیرید.
هنگام افشای اطلاعات مربوط به سلامتی برای شریک زندگی خود، اعتماد به طرف مقابل و احساس راحتی در اشتراک گذاری اطلاعات شخصی، کلیدی است. جزئیات زمان و نحوه مطرح کردن موضوع را برنامه ریزی کنید و بدون برنامه ریزی سرصحبت را باز نکنید.
ممکن است بخواهید اصول اولیه آنچه را که می خواهید بگویید بنویسید تا راحت تر در مورد موضوع صحبت کنید و رشته کلام را از دست ندهید.مقدمه را با تکرار آن برای خود یا جلوی آینه تمرین کنید. این کار به شما اعتماد به نفس بیشتری در هنگام مطرح کردن گفتگو می دهد.
قبل از شروع چند نفس عمیق بکشید. تنفس عمیق یکی از بهترین راهها برای آرام کردن بدن در عین آرامش ذهن و کاهش افکار ترسناک و نگران کننده است.
بحث «من نابارور هستم» را به «مشکلات پزشکی دارم که توانایی من برای بچه دار شدن را محدود می کند» تغییر دهید.به جای اینکه خود را منزوی کنید، به عنوان یک مشکل با آن برخورد کنید. ممکن است گزینه های درمانی مختلفی وجود داشته باشد که می تواند منجر به بارداری شود.
شما و شریک زندگیتان باید تمایل داشته باشید که برنامه ریزی خانواده را با هم بررسی کنید، بنابراین این گفتگو باید حول محور هر دوی شما ساخته و پیگیری شود.
واکنش عاطفی شریک زندگی خود را بپذیرید و برای شنیدن نظرات ناآگاهانه آماده باشید. نشان دهید که شریک خود را درک می کنید و به او زمان کافی برای «هضم و درک» اطلاعات بدهید.
مراقب علائم تشویق کننده باشید: شما کسی را در کنار خود می خواهید که در هر مرحله از شما حمایت کند.
ممکن است تعجب کنید که چقدر این گفتگو می تواند مفید باشد. این می تواند یک آزمون عالی برای شریک زندگی شما و نقطه عطفی در رابطه شما باشد. به یاد داشته باشید که در این مورد تنها نیستید (یا حداقل نباید باشید). شما دو نفر مسئول ایجاد این رابطه هستید.
اگر علیرغم تمام تلاش های شما، شریک زندگیتان از ارائه شفقت و حمایت خودداری کرد، وقت آن رسیده است که رابطه خود را دوباره ارزیابی کنید.
روابط مستلزم تعهد و فداکاری زیادی است، بنابراین باید اطمینان حاصل کنید که وقتی شرایط سخت می شود، کسی را دارید که در کنار شما باشد.
ابتدا به گزینه های خود برای بچه دار شدن فکر کنید. با یک متخصص باروری مشورت کنید که به شما کمک می کند گزینه های خود را برای والدین شدن بررسی کنید. درمانهای مؤثر زیادی وجود دارد که میتواند به شما در باردار شدن کمک کند، از جمله لقاح آزمایشگاهی (IVF)، لقاح داخل رحمی (IUI)، اهدای تخمک و غیره.
ناباروری دشوار است و گفتن در مورد مشکلات خود به همسرتان می تواند حتی سخت تر باشد. مهمترین چیز این است که در مورد به اشتراک گذاری اطلاعات شخصی خود احساس امنیت کنید. هنگامی که در مورد درمان با یک متخصص باروری احساس راحتی می کنید، درک بیشتری از گزینه های تنظیم خانواده خود خواهید داشت.
احساس ناامیدی و ترس از طرد شدن ممکن است شما را از صحبت و مشورت با همسرتان باز دارد. با این حال، ترسهای شما ممکن است به قیمت ارتباط سالم و گزینههای محدود تشکیل خانواده تمام شود.