
شفاآنلاین »سلامت» پرخوری گاهبهگاه طبیعی است، اما اگر به یک عادت تبدیل شود، میتواند خطر اضافهوزن، چاقی و حتی اختلالات خوردن را افزایش دهد. روانشناسان میگویند آگاهی از احساسات، توجه به سیگنالهای گرسنگی و تغییر برخی عادتهای روزمره میتواند به کنترل این رفتار کمک کند.
به گزارش شفاآنلاین پرخوری گاهبهگاه اتفاقی طبیعی است، اما اگر به یک رفتار همیشگی تبدیل شود، میتواند به افزایش وزن و مشکلات جسمی و روانی منجر شود.
متخصصان میگویند پرخوری با اختلال پرخوری (Binge Eating Disorder) تفاوت دارد. در اختلال پرخوری، فرد احساس میکند کنترلی بر غذا خوردن ندارد، اما پرخوری معمولاً تحت تأثیر احساسات، عادتها یا لذت بردن از غذا رخ میدهد.
به گفته روانشناسان، مهمترین راهکار برای کنترل این رفتار، غذا خوردن آگاهانه (Mindful Eating) است؛ یعنی توجه کامل به احساس گرسنگی، میزان سیری و تجربه غذا خوردن.
قبل از غذا خوردن از خود بپرسید: «واقعاً گرسنهام یا به دلیل استرس، ناراحتی، شادی یا احساسات دیگر میخواهم غذا بخورم؟»
بیحوصلگی یکی از مهمترین محرکهای پرخوری است. اگر متوجه شدید فقط از روی کسالت غذا میخورید، محیط خود را تغییر دهید، کمی قدم بزنید یا یک نوشیدنی بنوشید.
تهیه فهرست خرید و پرهیز از خریدهای هیجانی باعث میشود خوراکیهای ناسالم کمتری وارد خانه شوند. همچنین قرار دادن میوه، سبزیجات و مواد غذایی سالم در دسترس، انتخابهای سالمتر را آسانتر میکند.
به جای غذا خوردن مستقیم از بستهبندی، غذا را در بشقاب بکشید تا مقدار مصرف خود را بهتر ببینید و کنترل کنید.
در مهمانیها یا رستورانهای سلفسرویس، ابتدا همه گزینهها را ببینید و سپس تصمیم بگیرید چه مقدار غذا بردارید.
آهسته غذا خوردن به مغز فرصت میدهد پیام سیری را دریافت کند و احتمال پرخوری را کاهش میدهد.
غذا خوردن در حال ایستادن یا هنگام گفتوگو در مهمانیها معمولاً باعث میشود بدون توجه، مقدار زیادی غذا مصرف کنید.
گاهی افراد برای به تعویق انداختن کارهای مهم به سراغ غذا میروند. در این شرایط، بهتر است چند دقیقه استراحت کنید، نه اینکه با غذا خود را سرگرم کنید.
خوردن وعدههای غذایی در ساعات مشخص، به تنظیم هورمونهای گرسنگی و کاهش میل به پرخوری کمک میکند.
کمبود خواب میتواند اشتها و میل به غذاهای پرکالری را افزایش دهد. متخصصان بر داشتن برنامه خواب منظم و خواب کافی تأکید میکنند.
گرسنگی شدید باعث میشود فرد سریعتر و بیشتر غذا بخورد. مصرف میانوعدههای سالم در طول روز میتواند از این وضعیت جلوگیری کند.
رژیمهای محدودکننده معمولاً احساس محرومیت ایجاد میکنند و خطر پرخوری را افزایش میدهند. به جای حذف کامل غذاها، بر داشتن یک رژیم غذایی متعادل و پایدار تمرکز کنید.
اگر پرخوری باعث احساس شرم، اضطراب، افسردگی یا اختلال در زندگی روزمره شده است، بهتر است با پزشک یا روانشناس مشورت کنید.
متخصصان میتوانند علتهای زمینهای این رفتار را بررسی کرده و راهکارهای درمانی مناسب، از جمله آموزش مهارتهای کنترل هیجان یا درمان اختلالات احتمالی خوردن، را ارائه دهند.